Soms loop ik in het park
door een veld van madelieven
dan zingt het in mijn hart
hier plantte God Zijn Liefde
zo was het al in den Beginne
zo is het nog altijd
hier komt een mens bij zinne
hier is het dat ik blijf
dit veld niet meer verlaten
niet meer terug naar 't beton
naar die overvolle straten
als dit eens duren kon
ik pluk en vlecht een krans
geef ze thuis wat water
nooit had de kamer deze glans
door hen groet mij de Vader
Geen opmerkingen:
Een reactie posten